Manoramaonline.com no longer supports Internet Explorer 8 or earlier. Please upgrade your browser.  Learn more »
sponcers

ബേക്കർ മെമ്മോറിയൽ സ്കൂൾ,കോട്ടയം – ഒന്നാം ക്ളാസ് അലുംനൈ

 സ്വപ്ന അനു ബി ജോർജ്
baker-memorial-school-alumni41

സൗഹൃദങ്ങൾക്കു ചെങ്കോൽ നീട്ടിത്തന്ന ഫെയ്സ്ബുക്കിനും,ഇന്നത്തെ ത്വരിത വാർത്താവിനിമയ സഹായിയായ ഇമെയിലിനും എസ്എംഎസിനും, എത്ര നന്ദി പറഞ്ഞാലും തീരില്ല എന്നു തന്നെ. അത്രമാത്രം സഹായസഹകരണം നടത്തി 40 വർഷത്തിനു ശേഷം ഒന്നാം ക്ലാസ്സ് മുതൽ നാലു വരെ പഠിച്ചിരുന്ന സഹപാഠികളെ കണ്ടുപിടിക്കാൻ  2012 ആം വർഷത്തിൽ, 40 വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം.

baker-memorial-school-alumni-2

എല്ലാത്തിനും മുന്നോടിയായി ഒരു ഇമെയിൽ എത്തി, ഇത് എന്റെകൂടെ ബേക്കർ സ്കൂളിൽ പഠിച്ചിരുന്ന  കൂട്ടുകാരി സപ്ന അനു തോമസ്  ആണോ?ഇതു റ്റിറ്റി തോമസ് ആണ്?അതെ.... എന്ന മറുപടി  കൊണ്ടെത്തിച്ചത് ഒരുപറ്റം നല്ല സുഹൃത്തുക്കളിലേക്ക് ആണ് ,ശോഭയും പ്രകാശും,പിന്നെ എന്നെന്നും എന്റെ സ്വന്തം കുടുംബത്തിലെ ചോര എന്നു പറയാനായി എത്തിയ മിനി ചാക്കോ,ഇന്നത്തെ മിനി ബിനോയ്. പിന്നീട് ഒന്നൊന്നായി ഓരോരുത്തരായി അടുത്തെത്തി. പേരെടുത്തു ഞാൻ പറയുബോൾ എന്നും ഓര്‍ക്കുന്നത് , അല്ലെങ്കിൽ ആദ്യം മനസ്സിൽ വരുന്നത് എന്റെ ഈ കൊച്ചുസ്കൂൾ!ബേക്കർ  സ്കൂൾ, കോട്ടയം. നെഴ്സറി മുതൽ 4 വരെയുള്ള ക്ലാസ്സുകളിൽ,ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു മായാത്ത മുഖങ്ങൾ ,മിനി,അനില/സുനില (ഇരട്ടകൾ )ഷേബ,സുരേഷ്, മിനി മത്തായി, മിനി ജോൺ,മീര,ലക്ഷ്മി, സൂസൻ,ശോശാമ്മ,മെറി, പിന്നെ പേരോര്‍ക്കാത്ത ഒരു പറ്റം മുഖങ്ങൾ !! 3 ആം ക്ലാസ്സിൽ കുറച്ചുനാൾ ബോര്‍ഡിംഗിൽ നിന്നതിന്റെ ഓര്‍മ്മകൾ. ഇരുട്ടിനെ എന്നും പേടിച്ചിരുന്ന ഞാൻ രാത്രിയിൽ അടുത്തു കിടന്നിരുന്ന,പേരോര്‍ക്കാത്ത ഏതോ ഒരു കൂട്ടുകാരിയുടെ കയ്യും പിടിച്ചാണ് ഉറങ്ങിയിരിന്നത്. ഡോമെറ്റ്ട്രിയിൽ നിന്നു ഇത്തിരി നടന്നു വേണം, മെസ്സിലേക്കും പോകാൻ അവിടെയും, കൈപിടിച്ചു നടന്നു പോയ എന്റെ,പേരറിയാത്ത കൂട്ടുകാരി. നാലാം ക്ലാസ്സ് കഴിയുമ്പോൾ ആണ്‍കുട്ടികൾ  വേറെ സ്കൂകൂളുകളിലേക്ക് പോകുന്നു.അതിനുമുന്‍പ് ഒരു ഗൂപ്പ് ഫോട്ടോ എടുത്തിരുന്നു . എന്നോ എന്റെ കയ്യിൽ സ്കാൻ ചെയ്ത് ഞാൻ വെച്ചിരുന്നു. നഷ്ട്പ്പെട്ടുപോയ ആ ഫോട്ടൊയ്ക്കുവേണ്ടി ഞാൻ ഇന്നും പരതുന്നു എന്റെ  വീടും, അലമാരികളും. 

ബേക്കർ സ്കൂളിന്റെ അലുംനൈ ഒത്തുചേരൽ! മറ്റുള്ളവർക്കു മുന്നിൽ ആകെ തമാ‍ശരൂപത്തിൽ പരിണമിക്കപ്പെട്ട ഒരു മീറ്റ്.1970 ൽ ഒരുമിച്ചു പഠിച്ചു എന്ന സന്തോഷത്തിൽ ഓരോ പൊട്ടുംപൊടിയും ഓർത്തെടുത്ത,എന്റെ മനസ്സിന്റെ വികാരങ്ങളെ എല്ലാവരും അംഗീകരിക്കണം എന്നില്ല എന്നു ഞാൻ ഓർത്തില്ല. എന്റെ ഫെയ്സ് ബുക്കിലെ സമയങ്ങൾ അതിനുമാത്രമായിത്തന്നെ  ചിലവിട്ടു, പേരോർക്കുന്ന എല്ലാവരെയും കണ്ടുപിടിക്കാനായി!.എന്നാൽ ഫെയ്സ്ബുക്ക് ഇന്നും സാധാരണക്കാരനു അന്യമാണ്,വിവരദോഷികൾക്ക് പെണ്ണുങ്ങൾക്കും കൗമാരക്കാർക്കും അഴിഞ്ഞാടാനുള്ള ഒരുതട്ടകം എന്നു മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു. എന്തിനും ഏതിനും തെറ്റുകുറ്റങ്ങൾ മാത്രം കാണാറുള്ളവർ കൌമരപ്രായക്കാരായവരെയും അവരുടെ മക്കളുടെ ദൂരെ ദൂരെയുള്ള ബന്ധുക്കാരുടെ കുട്ടികളെവരെ ‘ഫെയ്സ്’ പോയിട്ട് ‘ബുക്കുപോലും പറയാൻ സമ്മതിക്കാറില്ല.ഒറ്റവാക്കിൽ ഉത്തരം എത്തിച്ചേരും.” കെട്ടിച്ചുവിടിന്നു വീട്ടുകാർക്കും ഭർത്താവിനും ഇതൊക്കെ ഇഷ്ടപ്പെടുമൊ എന്നാർക്കറിയാം”!

baker-memorial-school-alumni-1

ഇതിനിടയിൽ എത്തിയ ബിനുവിന്റെ messege ഫെയ്സ് ബുക്കിൽ നിന്നും തന്നെ ഫോണിൽ എത്തി’ ഞാൻ ഇന്നു രാവിലെ കുറച്ചു പേരോടു സംസാരിച്ചിരുന്നു അവരുടെ പേരുകളും ഫോൺ നംബരുകളും തരട്ടെ? നീ വിളിക്കുമൊ?.ഫോണെടുത്ത്  നേരെ നെറ്റ് വർക്ക് ഓണാക്കി ഈ നടത്തിനിടയിലും,എന്നിട്ട് ഒറ്റയടിക്ക് കോപ്പിപേസ്റ്റ്’ നേരെ മെസ്സേജ് പേജിലേക്ക്! വീണ്ടും നെറ്റ് വർക്ക ഓഫ്ഫ് ചെയ്തു.പേരിലൂടെ മാത്രം ഓർമ്മയുടെ പോപ്പ് സിംഗർ അവിനാഷിനെയും ലക്ഷ്മിയുടെ ബന്ധു സഹോദരൻ രാജേഷിനെയും, മരിച്ചു പോയി എന്നു ഞങ്ങൾക്കെല്ലാം അറിയാവുന്ന ജയശ്രീയെയും ഓർത്തു എല്ലാവരും. എങ്കിലും മനസ്സിൽ ഒരു സൗഹൃദത്തിന്റെ മൈന കൂകിവിളിച്ചോ അതോ,പച്ചിലകൂടെ ഇടയിലെ കരിയിലകൾക്കു മഞ്ഞച്ചുണ്ടുകളുടെ നിറവ്യത്താസം എന്റെ സ്വപ്നചിന്തകൾ ചേത്തുതുന്നിയതാണോ ആവോ!

എല്ലാവർക്കും ചേർത്തയച്ച മെസ്സേജിനു ആരുംതന്നെ  മറുപടി അയക്കില്ല എന്നു തീർത്തും അറിയാമായിരുന്നു.എങ്കിലും പ്രതീ‍ക്ഷ കൈവിടാൻ തയ്യാറല്ലാത്തെ എന്റെ മനസ്സ് ആരുടെയും എക്സ്ക്യൂസുകൾക്ക് ‘വിലനൽകിയില്ല.‘ആരോടു ചോദിച്ചാലും ഒരേ ഉത്തരം.“പിള്ളാരെല്ലാവരും പ്രായമായി, കല്യാണപ്രായമായ പെമ്പിള്ളരും, മക്കളും ഒക്കെയുള്ള നമ്മൾ ഫെയ്സ്ബുക്കിൽ കയറി കിൻഡർ ഗാർഡൻ സ്കൂളിൽ പഠിച്ച സഹപാഠികളുമായി സൗഹൃദസംഭാഷണത്തിലേർപ്പെടാൻ എല്ലാവർക്കും ചമ്മലും നാണവും!! ഇനി അതിനു പരിഹാരം എവിടുന്നുണ്ടാക്കും?ബന്ധുക്കളോടു ദിനരാത്രം ഗുസ്തിയും, വാക്കുതർക്കത്തിലൂടെ ഏതെങ്കിലും ഒരുകാലത്ത് ബുദ്ധിയുപദേശിക്കാം എന്നു കരുതാം. സൌഹൃദസത്യവാദി ദേവിദേവന്മാരെ എങ്ങനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കും?

എല്ല കടമ്പകളും കടന്ന് ഒടുവിൽ എല്ലാവരും  തീരുമാനിച്ചുറച്ചു  ആഗസ്റ്റ് 4 നും കോട്ടയത്തുവച്ചു സ്കൂളിൽ എല്ലാവരും  ഒരുമിച്ചെത്തുക. തിരുവനന്തപുരത്തുനിന്നും  ഞാനും ഷേബയും ഒരുമിച്ചുവരാം എന്നു സമ്മതിച്ചു. പേരുപോലും ഓർത്തില്ലെങ്കിലും വഴിയിലുടനീളം  സംസാരവും ഫോൺ വിളികളിലൂടെയും പലരെയും കണ്ടുപിടിച്ചു. കോട്ടയത്തെത്തി സ്കൂളിന്റെ പടിക്കലോളം വണ്ടിയിൽച്ചെന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ അവിടെ മെറിയും ബിനും പിന്നെ ഒന്നുരണ്ടൂ പരിചിതമുഖങ്ങളും.കൂടെയെത്തിയ മനോരമ പത്രക്കാരുടെ വകയായി എല്ലാവരും ഒരു ബോർഡിൽ ഒപ്പിടലും ,മറ്റുമായി  ആകെപ്പാടെ എല്ലാവരുടെയും സന്തോഷം വളരെ പ്രകടമായിരുന്നു. സ്കൂളിന്റെ വാർഷികപരിപാടിയിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു പൂർവ്വവിദ്ധ്യാർഥിയെ വിളിക്കുക പതിവാണ്. ആ ചടങ്ങിൽ ഇനിമുതൽ ഈ അലുമിനിയില്ലുടെ സാംബത്തിക സഹായമായി സ്കൂളിലെ കുട്ടികളെ സഹായിക്കാനും തീരുമാനം എടുത്തു.ഒരു ചെറിയ ചായസൽക്കാരത്തോടെ അവസാനിച്ച ഒത്തുചേരൽ അടുത്ത വർഷം ജൂലൈ മാസത്തിൽ കൂടുതൽ ആൾക്കാരെ കാണാനായും കണ്ടുപിടിക്കാനായി കൂട്ടുചേരാം  എന്നു  തീരുമാനത്തിൽ പിരിഞ്ഞു. കണ്ടുപിടുത്തം ഇന്ന് യുഎസ്,ലണ്ടൻ വരെ എത്തി നിൽക്കുന്നു.  70 –ാം ആണ്ടുകാരായ ഞങ്ങളെക്കാൾ മുന്നിൽ  65–ാം  വർഷം പഠിച്ചു പാസായവരുടെ അലൂമിനി മീറ്റും  വീണ്ടും സ്കൂളിൽ നടക്കുകയുണ്ടായി. അതിലൊരാൾ  ഞങ്ങളുടെ സഹാപാഠി മീരയുടെ ചേച്ചിയും ഉണ്ട്. അങ്ങേനെ,  18ആം  നൂറ്റാണ്ടിൽ  മിഷണറി  സായിപ്പുമാർ ഉണ്ടാക്കിയ  സ്കൂളുകളിൽ  ഒന്നായി, കേരളത്തിലെ  പഴക്കം ചെന്ന സ്കൂളുകളിൽ ഒന്നിൽ  പഠിക്കാനുള്ള അവസരം  ഉണ്ടായി  എനിക്കും കൂട്ടുകാർക്കും.  2016 ൽ  അൻപതു വയസ്സു തികഞ്ഞു  ആന്നത്തെ  അഞ്ചു വയസ്സുകാർക്ക് !
 

Your Rating:
ഇവിടെ പോസ്റ്റു ചെയ്യുന്ന അഭിപ്രായങ്ങൾ മലയാള മനോരമയുടേതല്ല. അഭിപ്രായങ്ങളുടെ പൂർണ ഉത്തരവാദിത്തം രചയിതാവിനായിരിക്കും. കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ ഐടി നയപ്രകാരം വ്യക്തി, സമുദായം, മതം, രാജ്യം എന്നിവയ്ക്കെതിരായി അധിക്ഷേപങ്ങളും അശ്ലീല പദപ്രയോഗങ്ങളും നടത്തുന്നത് ശിക്ഷാർഹമായ കുറ്റമാണ്. ഇത്തരം അഭിപ്രായ പ്രകടനത്തിന് നിയമനടപടി കൈക്കൊള്ളുന്നതാണ്.